Υδροβιότοποι σε κώμα...& συνθήκη Ραμσάρ.

Την πλήρη απαγόρευση της δόμησης σε 369 μικρούς νησιωτικούς υδροβιότοπους προωθεί το υπουργείο Περιβάλλοντος με σχέδιο προεδρικού διατάγματος. Πρόκειται για οικοσυστήματα, των οποίων η επιφάνεια δεν ξεπερνά τα 80 στρέμματα το καθένα, εντός και εκτός του δικτύου NATURA.

 
Αναρτήθηκε σε ιστότοπο και βρίσκεται σε διαβούλευση η σωτηρία τους Στις μεταβατικές διατάξεις προβλέπεται ότι θα μπορούν να υλοποιηθούν οι οικοδομικές άδειες με την προϋπόθεση ότι θα έχουν εκδοθεί από τις πολεοδομίες ώς την «ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος». Πρόκειται για ασαφή διατύπωση που μάλλον υπονοεί την ημερομηνία δημοσίευσης του τελικού διατάγματος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η οποία με τις συνήθεις διαδικασίες (έλεγχος από ΣτΕ, νομοθετική επεξεργασία, κ.λπ.) διαρκεί περίπου έξι μήνες.

Επιτρέπεται, επίσης, η αναθεώρηση της οικοδομικής άδειας υφιστάμενου κτηρίου αλλά μόνον εφόσον δεν αυξάνεται ο όγκος ή επιφάνειά του. Δεν υπάρχεια αναφορά για το μέλλον υφιστάμενων αυθαίρετων κατασκευών.
Το προωθούμενο νομοθέτημα φέρει την υπογραφή της Τίνας Μπιρμπίλη και στην ουσία αποτελεί εξειδίκευση του θεσμικού πλαισίου προστασίας για τις περιοχές NATURA που ψηφίστηκε έπειτα από πολλές αντιδράσεις βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος. Οι σπουδαιότερες διατάξεις προβλέπουν:
*Την πλήρη κατάργηση της δόμησης, ακόμη και προσωρινών εγκαταστάσεων, με εξαίρεση μόνον αυτών που σχετίζονται με την προστασία των βιότοπων και την επιστημονική έρευνα.
*Την απαγόρευση διάνοιξης νέων δρόμων. Η εξυπηρέτηση θα γίνεται από τις υφιστάμενες αγροτικές οδούς. Απαγορεύονται, επίσης, η αφαίρεση της φυσικής βλάστησης, η εισαγωγή ξενικών ειδών χλωρίδας και πανίδας, η βόσκηση, η αλιεία, οι ιχθυοκαλλιέργειες, οι επιχωματώσεις, η αμμοληψία, κ.λπ.
*Την κατασκευή έργων, δημόσιων και ιδιωτικών, αλλά μόνον αν χαρακτηρίζονται εθνικής σημασίας. Σε αυτές τις περιπτώσεις επιβάλλονται ειδικοί όροι προστασίας του βιότοπου.
*Τη θέσπιση κανόνων για τις εκτάσεις που ήδη καλλιεργούνται, όπου θα χρησιμοποιούνται υποχρεωτικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα φιλικά προς το περιβάλον. Προβλέπεται ότι μέσα σε μία διετία θα χαρτογραφηθούν. Οι ψεκασμοί επιτρέπονται έπειτα από έγκριση της αρμόδιας διεύθυνσης Υγείας.
*Τη δυνατότητα κατασκευής στεγανών βόθρων, με την προϋπόθεση ότι βρίσκονται εκτός της πλημμυρικής λεκάνης του βιότοπου και απέχουν τουλάχιστον 50 μέτρα από τα όρια της προστατευόμενης περιοχής. Προβλέπεται ότι μέσα σε τρία χρόνια και με ευθύνη των δήμων θα κατασκευαστούν ή θα εκσυγχρονιστούν τα αποχετευτικά δίκτυα.
Η φύλαξη των μικρών υδροβιότοπων ανατίθεται στο Λιμενικό, τα δασαρχεία και την αστυνομία, ενώ προβλέπονται πρόστιμα για τους παραβάτες των μέτρων. * Δεν υπάρχουν μέχρι τώρα πληροφορίες για την τελική έκβαση του νομοθετήματος μετά την καθαίρεση Μπιρμπίλη...
Σχετικό άρθρο :

 Υποβαθμισμένοι είναι οι περισσότεροι υδροβιότοποι διεθνούς σημασίας στη χώρα μας, σε βαθμό που να χάνεται η μοναδική οικολογική τους αξία.

Του Φώτη Κουτσαμπάρη

Παρά το γεγονός ότι προστατεύονται από τη διεθνή σύμβαση Ραμσάρ, οι υδροβιότοποι απειλούνται από κινδύνους εξαφάνισης, από αλλαγές στο υδρολογικό καθεστώς, αλλοίωση και υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων, απόρριψη στερεών και εκροή αστικών αποβλήτων, παράνομη και αυθαίρετη δόμηση, εντατικοποίηση της γεωργίας και λαθροθηρία. Παράλληλα, ελλιπής έως ανύπαρκτη κρίνεται η συστηματική επιστημονική παρακολούθηση των οικολογικών αξιών των υγροτόπων, διαπιστώνεται έλλειψη συντονισμένων δράσεων που να βασίζονται σε ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο σχέδιο διαχείρισης για κάθε υδροβιότοπο. Οι φορείς διαχείρισης που έχουν θεσπιστεί καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες, αλλά η λειτουργία τους δυσχεραίνει από τους λίγους και όχι εγγυημένους πόρους που διαθέτουν. Έτσι, παρατηρείται μια προφανής έλλειψη συντονισμού δράσεων φύλαξης και διαχείρισης, που αποτελούν τον πυρήνα της προστασίας της οποιαδήποτε προστατευόμενης περιοχής.

Τα παραπάνω συμπεράσματα προέκυψαν, μεταξύ άλλων, από έρευνα που έκαναν τρεις περιβαλλοντικές οργανώσεις, η WWF Ελλάς, η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος, για να αποτυπώσουν την κατάσταση των υδροβιοτόπων κατά τη χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα των Υγροτόπων (2 Φεβρουαρίου). Το ερωτηματολόγιο συμπληρώθηκε το καλοκαίρι του 2008 από ειδικούς που έχουν μακροχρόνια και καλή γνώση της κάθε περιοχής Ραμσάρ. “Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά που διαπιστώνουμε την απογοητευτική κατάσταση των υγροτόπων Ραμσάρ της χώρας. Είναι καιρός όλοι οι υπεύθυνοι φορείς να αναλάβουν τις τεράστιες ευθύνες τους και να προχωρήσουν στις απαραίτητες ενέργειες για τη διατήρηση του φυσικού πλούτου της χώρας μας”, δηλώνουν οι εκπρόσωποι των περιβαλλοντικών οργανώσεων.

ΟΙ ΥΔΡΟΒΙΟΤΟΠΟΙ

Σύμφωνα με την καταγραφή του Ελληνικού Κέντρου Βιοτόπων Υγροτόπων, στην Ελλάδα έχουν μείνει τετρακόσιοι υδροβιότοποι, η έκταση των οποίων ξεπερνά τα 2 εκατ. στρμ. ενώ την τελευταία 35ετία η χώρα μας απώλεσε το 61% των υδροβιοτόπων, λόγω αδικαιολόγητων αποξηράνσεων τους. Εξαίρεση αποτελούν λίγες λίμνες, όπως των Γιαννιτσών, του Αχινού, του Λεσινίου, όπου οι αποξηράνσεις ήταν αναγκαίες, για να καταπολεμηθεί η ελονοσία. Όσον αφορά την Ευρώπη, σχετική μελέτη αξιολόγησης του ΟΗΕ έδειξε ότι από το 1950 έχει απολέσει περισσότερο από το 50% των υγροτόπων και των γεωργικών εκτάσεων που θεωρούνται υψηλής φυσικής αξίας, ενώ ταυτόχρονα έχουν υποβαθμιστεί και πολλά από τα θαλάσσια οικοσυστήματά της. Σε επίπεδο ειδών, 42% των αυτοχθόνων θηλαστικών, 43% των πτηνών, 45% των πεταλούδων, 30% των αμφίβιων, 45% των ερπετών και 52% των ψαριών του γλυκού νερού κινδυνεύουν να εκλείψουν στην Ευρώπη.

“Η χώρα μας, παρά τη μικρή της έκταση, μπορεί να υπερηφανεύεται για τους υδροβιότοπούς της, καθώς είναι πλούσιοι σε βιοποικιλότητα και φιλοξενούν σπάνια ενδημικά είδη, κυρίως πτηνά, που δεν συναντώνται πουθενά αλλού”, αναφέρει ο ευρωβουλευτής της ΝΔ Ιωάννης Γκλαβάκης, με αφορμή την χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων.

Το 1974 η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που κύρωσαν τη Σύμβαση για την Προστασία των Υδροβιοτόπων που υπογράφηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1971 στην πόλη Ραμσάρ του Ιράν, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να προστατεύσει 11 υδροβιότοπους ως “υδροβιότοπους διεθνούς σημασίας”. Από το 1997 η επέτειος υπογραφής της συνθήκης του Ραμσάρ γιορτάζεται σαν Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων.
Οι έντεκα προστατευόμενοι από τη συνθήκη Ραμσάρ υδροβιότοποι στην Ελλάδα είναι:
1. Λιμνοθάλασσα Κοτύχι και Δάσος Στροφυλιάς,

2. Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου,

3. Αμβρακικός Κόλπος,

4. Λίμνη Μικρή Πρέσπα,

5. Δέλτα Αξιού-Αλιάκμονα,

6. Λίμνες Κορώνεια και Βόλβη,

7. Η Λίμνη Κερκίνης,

8. Δέλτα Νέστου,

9. Η Λίμνη Βιστονίδα,

10. Λίμνη Ισμαρίδα,

11. Δέλτα του Έβρου.

“Οι υδροβιότοποι έχουν τεράστια σημασία για τον άνθρωπο, αφού συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία των οικοσυστημάτων και στη διεξαγωγή πολλών οικονομικών δραστηριοτήτων. Δίνουν νερό για ύδρευση και άρδευση, εμπλουτίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα, προστατεύουν από πλημμύρες, ενεργούν ως φίλτρα καθαρισμού ρύπων, μειώνουν τις ζημιές από παγετούς και καύσωνες. Επίσης, φιλοξενούν αλιεύματα και θηράματα, δίνουν πλούσια τροφή στην κτηνοτροφία, παρέχουν ευκαιρίες για αναψυχή, άθληση, οικολογικό τουρισμό, εκπαίδευση και έρευνα. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα είναι συνδεδεμένοι με την ιστορία, τη μυθολογία και την πολιτιστική παράδοση των γύρων περιοχών”, υπογραμμίζει ο κ. Γκλαβάκης.

Ο κ. Γκλαβάκης, ο οποίος έχει αναλάβει να συντάξει και τη σχετική έκθεση για τη στρατηγική ανάσχεσης της βιοποικιλότητας έως το 2010, έχει επανειλημμένως θίξει το ζήτημα της προστασίας των ευαίσθητων οικοσυστημάτων στην προσπάθειά του να αναδείξει τη μεγάλη περιβαλλοντική, εκπαιδευτική, οικονομική και πολιτιστική τους αξία.

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Στην έρευνα των οργανώσεων έγινε αξιολόγηση της κατάστασης του τόπου και της κατάστασης διαχείρισης των υδροβιότοπων. Σε όλες τις περιπτώσεις των ελληνικών υδροβιότοπων τόσο η κατάσταση όσο και η διαχείρισή τους κρίθηκαν από μέτρια έως κακή.

Θεσσαλονίκη: Ανάμεσα σε δύο προστατευόμενες περιοχές

- Σύμφωνα με την έρευνα των τριών περιβαλλοντικών οργανώσεων, η λίμνη Κορώνεια θεωρείται βιολογικά νεκρή. Από το 2004 επίσημα δεν έχει ψάρια, ενώ έχουν σημειωθεί τρία μεγάλα επεισόδια θανάτων χιλιάδων ψαριών και πουλιών (1995, 2004 και 2007). Με καθυστέρηση δύο χρόνων έχουν ξεκινήσει πια τα πρώτα έργα για την αποκατάσταση της Κορώνειας από τη νομαρχία. Ειδικοί επιστήμονες εκτιμούν ότι αν ξεκινήσει άμεσα η εφαρμογή όλων των προβλεπόμενων μέτρων, η λίμνη μπορεί να επανέλθει στην προτέρα κατάσταση το νωρίτερο σε οκτώ χρόνια.

Η εκτενής περιοχή του Δέλτα Αξιού, Λουδία, Αλιάκμονα διατηρεί σημαντικό φυσικό πλούτο παρά τις μεγάλες πιέσεις που υφίσταται. Ωστόσο, η εγγύτητα με την πόλη της Θεσσαλονίκης δημιουργεί αυξανόμενα προβλήματα. Απειλές, με κυριότερες την αστική επέκταση, την αλλαγή των χρήσεων γης και την απόρριψη στερεών και εκροή άλλων αποβλήτων οδηγούν στη σταδιακή υποβάθμισή της. Η αντιμετώπιση των απειλών απαιτεί άμεσα τη θεσμοθέτηση του εθνικού πάρκου, τη συστηματική παρακολούθηση και την ολοκληρωμένη διαχείριση, στοιχεία που απουσιάζουν παρότι πολλές από τις λειτουργίες (ύδρευση, άρδευση κτλ.) που προσφέρει ο υδροβιότοπος είναι ζωτικής σημασίας για τη ζωή της Θεσσαλονίκης.

· Κορώνεια: Σε εξέλιξη τα έργα αποκατάστασης. Νέο κεφάλαιο στην παραγωγική δραστηριότητα των κατοίκων πέριξ των υγροτόπων και οικοσυστημάτων, όπως η πολύπαθη λίμνη Κορώνεια, φαίνεται να ανοίγει με την αποκατάστασή τους. Επιστήμονες εκτιμούν ότι, εκτός από την περιβαλλοντική αναβάθμιση που μπορεί να λύσει πολλά προβλήματα στην ελληνική ύπαιθρο, στις περιοχές αυτές τα οφέλη που προκύπτουν από νέες δραστηριότητες, είναι η δημιουργία οικοτουριστικών επιχειρήσεων και η αλιεία -ως η μεγαλύτερη αγροτική παραγωγή-, που μπορούν να συμβάλουν στην κοινωνική και οικονομική ανόρθωση των κατοίκων. Στην περίπτωση της Κορώνειας, όπου άρχισαν τα έργα αποκατάστασης και αναμένεται από το ερχόμενο καλοκαίρι η λίμνη να αρχίσει σταδιακά να γεμίζει νερό, το ζητούμενο, όπως εξηγεί ο πρόεδρος του φορέα διαχείρισης λιμνών Κορώνειας και Βόλβης Σάββας Αναστασιάδης, είναι η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση και η αποδοχή των νέων μέτρων από τους κατοίκους της περιοχής. “Με αφορμή τα υπό εξέλιξη έργα στη λίμνη Κορώνεια πρέπει να καταστεί σαφές ότι η αποκατάστασή της δεν πρέπει να γίνεται με στόχο την επαναφορά του υγροτόπου στην κατάσταση που ήταν προ της υποβάθμισης αλλά την αειφορία”, υπογραμμίζει ο πρόεδρος και προσθέτει ότι οι καινούργιες συνθήκες που δημιουργούνται θα πρέπει να ικανοποιούν τις σημερινές ανάγκες, χωρίς να υποθηκεύονται οι ανάγκες των μελλοντικών γενεών, ενώ θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες. Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα υγροτόπων, που γιορτάστηκε χθες, ο κ. Αναστασιάδης τονίζει ότι ο φορέας υλοποιεί πρόγραμμα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των κατοίκων και των τοπικών αρχών σχετικά με τις αξίες και τα οφέλη από τη διατήρηση του υγροτόπου. “Ανάμεσα στις δράσεις αυτές είναι η προβολή και η ανάδειξη του οικοσυστήματος, η περιβαλλοντική ενημέρωση και εκπαίδευση σχολείων και η συμμετοχή των πολιτών στην προσπάθεια προστασίας και διάσωσης μέσα από ομάδες εθελοντών”, σημειώνει ο ίδιος. Φ.Σ. ”

Εθνικό Δίκτυο Παράδοσης, Πολιτισμού και Κοινοτικού Βίου

«Των Ελλήνων οι κοινότητες φτιάχνουν άλλους... γαλαξίες», Πρόκειται για το Εθνικό Δίκτυο Παράδοσης, Πολιτισμού και Κοινοτικού Βίου, που απαρτίζεται από έξι ιστορικές κοινότητες της χώρας, Οία (Σαντορίνη), Αμπελάκια (Λάρισα), Πάπιγκο (Ζαγοροχώρια), Πάνορμος (Τήνος), Νυμφαίο (Φλώρινα) και Μακρινίτσα (Πήλιο).

Οία, βραβευμένη για τον οικισμό της

Μοναδικά στοιχεία, χρήζουν προστασίας

«Η Οία, ναυτικός τόπος που εξελίχθηκε από τα τέλη του 17ου αιώνα σε μεγάλο καπετανοχώρι, έγινε Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης ήδη από το 1834. Επομένως διαθέτει μακρά ιστορία στον πολιτισμό αλλά και στην οικονομία, ενώ διακρίνεται για την αρχιτεκτονική της και τους αμπελώνες της. Αλλωστε, ο παραδοσιακός μας οικισμός έχει βραβευθεί για τη μοναδικότητα του» λέει στην «Κ» ο πρόεδρος της κοινότητας, Γιώργος Χάλαρης

Αμπελάκια, ιστορική πινελιά

Εχουν εδώ και χρόνια χαράξει το δρόμο τους

Εκτός από τη φυσική και αρχιτεκτονική τους ομορφιά, τα Αμπελάκια χαρακτηρισμένα ως «στολίδι της Θεσσαλίας» πορεύονται εδώ και εκατοντάδες χρόνια σε έναν δικό τους επιτυχημένο δρόμο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης που αντιστέκεται στα κελεύσματα της ομογενοποίησης και της μαζικής κουλτούρας.
Η ιστορική κοινότητα είναι γνωστή για τον πρώτο συνεταιρισμό της Ευρώπης, που ιδρύθηκε το 1778 υπό την ονομασία «Κοινή Συντροφία και Αδελφότης των Αμπελακίων» και είχε ως αντικείμενο την παραγωγή, επεξεργασία, βαφή και εμπορία κόκκινων νημάτων, που διοχετεύτηκαν για αρκετά χρόνια στις σημαντικότερες αγορές της Ευρώπης.
«Διαθέτουμε έναν παραδοσιακό οικισμό, αναγνωρισμένο επίσημα από το κράτος, ο οποίος διατηρεί την ιδιαίτερη τοπική αρχιτεκτονική του περισσότερο από 200 χρόνια. Τα αρχοντικά, κρεμασμένα στις πλαγιές του βουνού, μαρτυρούν ότι τα χρόνια που πέρασαν άφησαν τη δική τους ανεξίτηλη ιστορική πινελιά» λέει στην «Κ» ο πρόεδρος της κοινότητας, κ. Γιώργος Σολωμός, και επιμένει ότι «τα Αμπελάκια, όπως και οι άλλες ιστορικές κοινότητες είναι σαν μαργαριτάρια λόγω της ιστορίας και της ομορφιάς τους.

Πάπιγκο, πρότυπο ανάπτυξης

Προσπάθεια να μείνει ανέπαφη η παράδοση

Το καμάρι των Ζαγοροχωρίων, το Πάπιγκο θεωρείται πρότυπο ορεινής ανάπτυξης διαθέτοντας ιδιαίτερη δόμηση που, σε συνδυασμό με την πλούσια βλάστηση της περιοχής και την αγριότητα του τοπίου, έλκει πολλούς επισκέπτες. Χωρισμένο σε δύο «μαχαλάδες», το Μεγάλο και το Μικρό, που είναι χτισμένοι στα ριζά της Αστράκας κάτω από τους επιβλητικούς πύργους και τη μυθική Δρακόλιμνη, το Πάπιγκο έχει να επιδείξει παράδοση εξαιρετικής φιλοξενίας και ιδιαίτερο τρόπο διατήρησης της χωροταξικής και πολιτισμικής οργάνωσης της τοπικής κοινωνίας.
Το Πάπιγκο περιβάλλεται από σημαντικούς ιστορικούς τόπους, με αξιόλογες αρχαιολογικές ανακαλύψεις, που σηματοδοτούν την παρουσία του ανθρώπου από την προϊστορική ακόμη εποχή. 
πρόεδρος της κοινότητας Πάπιγκου, o κ. Λεωνίδας Τσουμάνης.

Πάνορμος, φημισμένος «καλλιτέχνης»

Η ιδιαιτερότητα κινδυνεύει να χαθεί

Η κοινότητα Πανόρμου της Τήνου υπήρξε από τον 18ο αιώνα το λίκνο της νεοελληνικής καλλιτεχνικής παράδοσης, κυρίως γλυπτικής και μαρμαρογλυπτικής.
Η οικονομική και καλλιτεχνική ακμή της κοινότητας Πανόρμου συντελέστηκε και κορυφώθηκε τον 18ο και τον 19ο αιώνα, με τη ναυτιλία και το εμπόριο να ακμάζουν. Την εποχή εκείνη άρχισε η εκμετάλλευση των μαρμάρων της περιοχής (λευκού και πράσινου) και δημιουργήθηκαν τα πρώτα εργαστήρια μαρμαροτεχνίας. Μαρμάρινα εκκλησιαστικά έργα, επιβλητικά ηρώα και κάθε λογής επιτύμβια μνημεία, προτομές, ανδριάντες σε όλες τις ελληνικές πόλεις αλλά και στον ευρύτερο βαλκανικό χώρο και τη Μικρά Ασία είναι στην πλειονότητά τους έργα επώνυμου ή ανώνυμου Τηνιακού καλλιτέχνη και μαρμαροτεχνίτη (Χαλεπάς, Φιλιππότης, Λύτρας, Γαΐτης είναι μόνο μερικοί από τους επώνυμους καλλιτέχνες της).
  ..πρόεδρός της κ. Ηλίας Τζαβελόπουλος

Νυμφαίο, παράδειγμα προς μίμηση

Ασύμβατη κοινωνία με άλλους οικισμούς

Το ακριτικό Νυμφαίο, ένας διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός με πλούσια ιστορία, ήταν ένα ερημωμένο χωριό που αναγεννήθηκε και εξελίχθηκε σε ευρωπαϊκό πρότυπο έχοντας ήδη τιμηθεί τρεις φορές από την Ευρωπαϊκή Ενωση.
«Η ορεινή κοινότητα της Φλώρινας υπήρξε κάποτε εστία βαθύπλουτων εμπόρων στην Ευρώπη, στην Κωνσταντινούπολη και στην Αίγυπτο, φάρος των ελληνικών γραμμάτων και κέντρο όλων των εθνικών αγώνων με 3.000 κατοίκους και εκατοντάδες βαρύτιμα αρχοντικά», αναφέρει στην «Κ» ο πρόεδρός της, κ. Νίκος Μέρτζος.
Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα οι αλλεπάλληλοι πόλεμοι και οι γεωπολιτικές μεταβολές ερήμωσαν το Νυμφαίο που το 1994 είχε μόνον 35 γέρους κατοίκους και ερειπωμένα ή εγκαταλελειμμένα όσα αρχοντικά του είχαν διασωθεί. Από το 1995 η κοινότητα εφάρμοσε επί 12 χρόνια ένα προωθημένο σχέδιο πράσινης οικονομίας με στρατηγικά πλεονεκτήματα το φυσικό περιβάλλον, την πολιτιστική και αρχιτεκτονική κληρονομιά του. Επιπλέον, μεγάλο μέρος του Νυμφαίου ανήκει στη ζώνη υψηλής προστασίας Natura που προστατεύεται από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ενωση, ενώ αποτελεί πυλώνα τουριστικής ανάπτυξης της Μακεδονίας.
  ..πρόεδρος ο κ. Νικόλας Μέρτζος.

Μακρινίτσα, το μπαλκόνι του Πηλίου

Συνένωση για ένα καλύτερο μέλλον

Παρά το γεγονός ότι ολόκληρο το χωριό είχε πυρποληθεί, τα επιβλητικά αρχοντικά του... ξαναγεννήθηκαν μέσα από τις στάχτες τους και σήμερα στέκονται επιβλητικά, όπως και οι μοναδικές οχυρωματικές κατοικίες του, του 17ου και του 18ου αιώνα. Συμπλήρωμα στην ιδιαίτερη οικιστική φυσιογνωμία της κοινότητας είναι τα λιθόστρωτα καλντερίμια, οι κρήνες, τα λιθόκτιστα τοξωτά γεφύρια, οι πλατείες και οι μεταβυζαντινές εκκλησίες του χωριού.
..πρόεδρος ο κ. Κερασιώτης.

Χαρακτηρισμένα μνημεία υπό την πρoστασία της UNESCO

  Σε αυτό το κείμενο ας δώσουμε βάση στην μεγάλη αλυσίδα των Βυζαντινών μνημείων της Θεσσαλονίκης.

Ναος Επικουρειου Απολλωνος - Βασσες

(Χρονολογία ένταξης 1986)

 

Ο φημισμένος ναός αφιερωμένος στον θεό της ίασης και του ήλιου, χτίσθηκε στα μέσα του 5ου αιώνα στα απόκρημνα βουνά της Αρκαδίας. Ο ναός, με το παλαιότερο Κορινθιακό κιονόκρανο, που έχει βρεθεί ποτέ, συνδυάζει τον Αρχαϊκό ρυθμό με την ρώμη του Δωρικού, με ορισμένα τολμηρά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά.

Αρχαιολογικος χωρος Ακροπολεως

(Χρονολογία ένταξης 1987)

 

Απεικονίζοντας τους πολιτισμούς, τους μύθους και τις θρησκείες, οι οποίες άνθισαν στην Ελλάδα για μια περίοδο μεγαλύτερη των χιλίων ετών, η Ακρόπολη περιλαμβάνει τέσσερα από τα σπουδαιότερα αριστουργήματα της κλασσικής Ελληνικής περιόδου, τον Παρθενώνα, τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και τον ναό της Αθηνάς Νίκης, τα οποία μπορούν να θεωρηθούν σύμβολα της ιδέας της παγκόσμιας κληρονομιάς.

Αρχαιολογικος χωρος Δελφων

(Χρονολογία ένταξης 1987)

 

 Το Πανελλήνιο Ιερό των Δελφών, όπου δινόταν ο χρησμός του Απόλλωνα, εθεωρείτο ο «ομφαλός της γης». Προσαρμοσμένος αρμονικά στο εξαίσιο τοπίο και εμποτισμένος με ιερή σημασία, ο αρχαιολογικός χώρος των Δελφών ήταν τον 6ο π.Χ. αιώνα θρησκευτικό κέντρο και το σύμβολο ενότητας του αρχαίου κόσμου.

Ιερο του Ασκληπιου στην Επιδαυρο

(Χρονολογία ένταξης 1988)

 

 Σε μια μικρή κοιλάδα της Πελοποννήσου ο αρχαιολογικός χώρος της Επιδαύρου εκτείνεται σε διαφορετικά επίπεδα. Η λατρεία του Ασκληπιού ξεκίνησε εκεί για πρώτη φορά τον 6ο π.Χ. αιώνα, αλλά τα κύρια μνημεία, ειδικότερα το Θέατρο το οποίο θεωρείται ως ένα από τα πιο αμιγή αριστουργήματα της Ελληνικής αρχιτεκτονικής χρονολογούνται από τον 4ο αιώνα. Ο ευρύς αρχαιολογικός χώρος συνιστά φόρο τιμής στις ιαματικές λατρείες της Ελληνικής και Ρωμαϊκής περιόδου με ναούς και νοσοκομειακά κτίρια αφιερωμένα στους θεούς τους.

αγιον ορος - αθως

(Χρονολογία ένταξης 1988)

 

Ορθόδοξο πνευματικό κέντρο από το 1054, το Όρος Άθως απολαμβάνει καθεστώς αυτονομίας από την εποχή του Βυζαντίου. Το «Άγιο Όρος», η είσοδος στο οποίο είναι απαγορευμένη σε γυναίκες, έχει επίσης αναγνωρισθεί ως τοπίο καλλιτεχνικής αξίας. Η διαρρύθμιση των μοναστηριών (σύνολο 20, στα οποία κατοικούν περίπου 1400 μοναχούς) έχει επηρεάσει μονές πολύ μακρινές (όπως αυτές της Ρωσίας) και η σχολή αγιογραφίας τους έχει επηρεάσει σημαντικά την ιστορία της ορθόδοξης τέχνης.

Μετεωρα

(Χρονολογία ένταξης 1988)

 

Σε μια δυσπρόσιτη περιοχή των Μετεώρων, στις κορυφές απόκρημνων βράχων, μοναχοί εγκατέστησαν «τους στύλους του ουρανού», όπως τους αποκαλούσαν, τα ιερά μοναστήρια τους από τον 11ο αιώνα ως σήμερα. Την περίοδο αναβίωσης του ερημιτισμού κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες τον 15ο αιώμα μ.Χ., χτίστηκαν 24 μοναστήρια. Οι τοιχογραφίες των μοναστηριών, οι οποίες χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα, αποτελούν σημείο αναφοράς για την ανάπτυξη της Μεταβυζαντινής ζωγραφικής.

Παλαιοχριστιανικα και Βυζαντινα μνημεια Θεσσαλονικης

(Χρονολογία ένταξης 1988) *

• Ροτόντα
• Ναός της Αχειροποιήτου
• Ναός Αγίου Δημητρίου
• Μονή Λατόμου
• Ναός Αγίας Σοφίας
• Παναγία των Χαλκέων
• Ναός Αγίου Παντελεήμονα
• Ναός Αγίων Αποστόλων
• Ναός Αγίου Νικολάου Ορφανού
• Ναός Αγίας Αικατερίνης
• Ναός του Παντοκράτορα Σωτήρα Χριστού
• Μονή Βλατάδων
• Ναός του Προφήτη Ηλία
• Βυζαντινά Λουτρά
• Τείχη της Θεσσαλονίκης

Η Θεσσαλονίκη, η δεύτερη σημαντικότερη πόλη της Ελλάδος, ιδρύθηκε το 315 και αποτέλεσε ένα από τα πρώτα κέντρα εξάπλωσης του Χριστιανισμού. Μεταξύ των χριστιανικών της μνημείων συγκαταλέγονται προχριστιανικοί ναοί και τρίκλιτες βασιλικές εκκλησίες. Χτίσθηκαν από τον 4ο έως τον 15ο αιώνα και συνιστούν μία διαχρονική τυπολογική σειρά, η οποία επηρέασε σημαντικά τον Βυζαντινό κόσμο. Τα μωσαϊκά της Ροτόντας, του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Δαυίδ συγκαταλέγονται μεταξύ των σπουδαιότερων αριστουργημάτων της πρώιμης χριστιανικής τέχνης.

Μεσαιωνικη πολη της Ροδου

(Χρονολογία ένταξης 1988)

 

Το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ κατείχε την Ρόδο από το 1309 έως το 1523 και μετέτρεψε την πόλη σε προπύργιο. Μεταγενέστερα, η πόλη εντάχθηκε υπό Ιταλική και Τουρκική κατοχή. Με το Παλάτι των Μεγάλων Αρχόντων, το Νοσοκομείο και τον δρόμο των Ιπποτών, η Άνω Πόλη αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα αστικά κέντρα της Γοτθικής περιόδου. Στην Κάτω Πόλη, η Γοτθική αρχιτεκτονική συνυπάρχει αρμονικά με τα τζαμιά, τα δημόσια λουτρά και με άλλα κτίρια της Οθωμανικής περιόδου.

Αρχαιολογικος χωρος Ολυμπιας

(Χρονολογία ένταξης 1989)

 

Ο αρχαιολογικός χώρος της Ολυμπίας, σε μια κοιλάδα της Πελοποννήσου, κατοικείται από την προϊστορική περίοδο. Τον 10ο αιώνα π.Χ. η Ολυμπία έγινε το κέντρο λατρείας του Δία. Το μνημείο της Άλτης - το ιερό των θεών - συγκεντρώνει σημαντικά αριστουργήματα του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Εκτός από τους ναούς, υπάρχουν και τα υπολείμματα όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων που δημιουργήθηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και οι οποίοι διοργανώνονταν στην Ολυμπία, από το 776 π.Χ., κάθε τέσσερα χρόνια.

Αρχαιολογικος χωρος Μυστρα

(Χρονολογία ένταξης 1989)

 Το θαύμα του Μοριά ανεγέρθη ως φρούριο το 1249 από τον Βασιλιά της Αχαΐας Γουλιέλμο τον Βιλλεαρδουίνο. Επανακτήθηκε από τους Βυζαντινούς, αργότερα κατακτήθηκε από τους Τούρκους και τους Βενετούς. Η πόλη εγκαταλείφθηκε το 1832 αφήνοντας συναρπαστικά μεσαιωνικά ερείπια να στέκουν μέσα σε μία εξαιρετικής ομορφιάς τοποθεσία.

Αρχαιολογικος χωρος Δηλου

(Χρονολογία ένταξης 1990)

 

Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Απόλλωνας γεννήθηκε σε αυτό το μικρό νησί των Κυκλάδων. Τα ιερό του Απόλλωνα προσέλκυε προσκυνητές απ΄ όλη την Ελλάδα και η Δήλος ήταν ένα ακμάζον εμπορικό λιμάνι. Το νησί φέρει επιρροές από τους διαδοχικούς πολιτισμούς του «Αιγιακού» κόσμου, από την 3η χιλιετηρίδα π.Χ. έως την παλαιοχριστιανική εποχή. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι εξαιρετικά εκτεταμένος και πλούσιος και αποδίδει την εικόνα ενός σπουδαίου κοσμοπολίτικου μεσογειακού λιμανιού.

Μονη Δαφνιου, Μονη Οσιου Λουκα
και Νεα Μονη Χιου

(Χρονολογία ένταξης 1990)

 

 Παρά τη σημαντική γεωγραφική τους απόσταση (το πρώτο στην Αττική, το δεύτερο στην Φωκίδα και το τρίτο στο Αιγαίο) αυτά τα τρία μοναστήρια ανήκουν στην ίδια τυπολογική σειρά. Οι εκκλησίες έχουν κτισθεί με μεγάλο θόλο ο οποίος στηρίζεται με μικρές αψίδες δημιουργώντας έναν οκταγωνικό χώρο. Τον 11ο και 12ο αιώνα οι εκκλησίες είχαν ποικίλο διάκοσμο, πολύχρωμες ορθομαρμαρώσεις, ψηφιδωτά και μωσαϊκά σε χρυσό φόντο, όλα χαρακτηριστικά της «δεύτερης Βυζαντινής Περιόδου».

Αρχαιολογικος χωρος Ηραιου Σαμου

(Χρονολογία ένταξης 1992)

 

Από την 3 χιλιετηρίδα π.Χ. πολλοί πολιτισμοί έχουν κατοικήσει σε αυτό το μικρό νησί του Αιγαίου κοντά στην Μικρά Ασία. Τα ερείπια του Πυθαγόρειου, ενός αρχαίου οχυρωμένου λιμανιού με ελληνικά και ρωμαϊκά μνημεία και ένα εντυπωσιακό υδραγωγείο, καθώς και το Ηραίο, ο ναός της Ήρας της Σάμου, είναι ακόμα επισκέψιμα.

Αρχαιολογικος χωρος Αιγων (Βεργινα)

(Χρονολογία ένταξης 1996)

 

Η πόλη Αιγαί, η πρώτη πρωτεύουσα του Βασιλείου της αρχαίας Μακεδονίας, ανακαλύφθηκε τον 19 αιώνα κοντά στην Βεργίνα στην Βόρεια Ελλάδα. Τα πιο σημαντικά μνημεία είναι το Παλάτι, διακοσμημένο με μωσαϊκά και τοιχογραφίες και ο χώρος ταφής, μερικά εκ των οποίων χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα π.Χ. Ένας από τους βασιλικούς τάφους στην Μεγάλη Τύμβο, αναγνωρίστηκε ως ο τάφος του Φιλίππου του Β’ ο οποίος κατέκτησε όλες τις ελληνικές πόλεις-κράτη, χαράσσοντας τον δρόμο για τον γιο του Αλέξανδρο και την εξάπλωση του Ελληνιστικού κόσμου.

Αρχαιολογικοι χωροι Μυκηνων και Τιρυνθας

(Χρονολογία ένταξης 1999)

 

Οι αρχαιολογικοί χώροι των Μυκηνών και της Τίρυνθας αποτελούν τα επιβλητικά μνημεία των δύο μεγαλύτερων πόλεων του Μυκηναϊκού πολιτισμού, ο οποίος κυριάρχησε στην ανατολική Μεσόγειο από τον 15ο έως τον 12ο αιώνα π.Χ. και διαδραμάτισε ζωτικό ρόλο στην ανάπτυξη του κλασσικού ελληνικού πολιτισμού. Αυτές οι δύο πόλεις συνδέονται με τα Ομηρικά έπη, Ιλιάδα και Οδύσσεια, τα οποία επηρέασαν την ευρωπαϊκή τέχνη και λογοτεχνία για περισσότερες από 3 χιλιετίες.

Ιστορικο κεντρο (Χωρα),
με τη Μονη Αγιου Ιωαννη του Θεολογου
και το Σπηλαιο της Αποκαλυψης στην Πατμο

(Χρονολογία ένταξης 1999)

 

Η Πάτμος, στα Δωδεκάνησα, φημίζεται ως το νησί όπου ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος έγραψε το Ευαγγέλιο και την Αποκάλυψη. Ένα μοναστήρι αφιερωμένο στον «αγαπημένο μαθητή» ανακαλύφθηκε στο νησί στα τέλη του 10ου αιώνα. Από τότε είναι τόπος προσκυνήματος και σταθμός της ελληνορθόδοξης μάθησης. Το μοναστηριακό συγκρότημα κυριαρχεί στο νησί. Ο παλιός οικισμός της Χώρας, ο οποίος συνδέεται με αυτό, περιλαμβάνει θρησκευτικά και λαϊκά κτίρια.

Παλαια Πολη της Κερκυρας

(Χρονολογία ένταξης 2007)

 

Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας με τα δύο φρούριά της, το παλαιό και το νέο, και με ίχνη πολλαπλών επιρροών, βρίσκεται στην είσοδο της Αδριατικής Θάλασσας και κατοικείται από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Λόγω της στρατηγικής θέσης της η Κέρκυρα εξελίχθηκε σε σημαντικό λιμάνι που προστάτευε το νησί από τις αλλεπάλληλες πολιορκίες. Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας θεωρείται μία από τις σημαντικότερες οχυρωμένες πόλεις της Μεσογείου.